02 januari 2012
Mooi plaatje he? Eên van de mooiste plekjes van Lelystad. Onze Waaggarage op een wintermiddag. Uiteraard is het door al die onduidelijke parkeervakken weer chaos maar die Tiffanny-plaatjes geven serene rust na de weklijkse ergernis. 
In 2012 allereerst nog even de complimenten aan Praxis Lelystad (Gildenhof). De kerstboom wilde, ondanks gebrek aan water, niet uitvallen. Topboom voor 9,95 (met 1000 airmiles).
Zie hier het gezelligste plein van Lelystad. Vooral in de zomer is het een plaatje. Onbegrijpelijk dat al die dure architecten niet hebben gedacht aan de fietsende Lelystedeling. Voor de auto's een mooie Waaggarage maar aan de fietsers is niet gedacht. Dan pleuren we toch een simpel fietsenrek op het plein moet een wethouder of ambtenaar hebben gedacht.. en zie daar... plein verprutst.
In 2011 hebben we, na een verbouwing van jaren, kunnen genieten van een een nieuw stadhuis. Van binnen is het prachtig geworden en ook de kant van de bibliotheek mag er wezen....... maar is er dan niemand die ziet wat er mis is aan dit plaatje? De entree op het Stadhuisplein is niet om aan te zien. Het futuristische entreedakje is volkomen niet in evenwicht met de rest van het gebouw. Dan de "witte" tegels. Wanneer je zo'n gebouw oplevert doe dan in ieder geval iets met voegenfris. En de bestrating....... in geen enkele tuin in Lelystad zijn jaren-zeventig grindtegels te vinden... wel op het Stadhuisplein.
Dit is het gebouw van de Delifrance Lelystad. De eigenaar kiest industrieterrein Noordersluis als locatie.... en niet ons nieuwe centrum. In elke andere stad kun je deze zaak gewoon binnenwandelen tijdens het shoppen. In Lelystad dus niet. Een gokje... de belachelijk hoge verhuurprijzen in het centrum? 
Ondertussen verkeren de ondernemers in de Waag nog steeds in onzekerheid over de toekomst. Voor het einde van het jaar zou Dinie van café de Drie Apen vernemen wat er met haar zaak gaat gebeuren. Helaas voor Dinie... begin 2012 nog steeds onduidelijkheid. Bezoekers van de Waag worden ook het komende jaar nog steeds aangestaard door etalagepoppen. 
Even iemand naar het station brengen op een doordeweekse middag. Door de Groene Carré ben je gemiddeld 25 minuten onderweg. Op feestjes en partijen is de Groene Carré nog steeds onderwerp nummer 1 maar er gebeurt nada. Nog maar een keer dan... DOORTREKKEN DIE ZUIGERPLASDREEF!
Vergeet dure advertenties, televisiespotjes, luchtballonnen, televisie-uitzendingen vanuit de Agora.... Lelystad heeft één grote promotor en dat is Underground. Door een goede manager die geweldig weet te programmeren staat Lelystad in Nederland steeds meer op de kaart. HULDE!
Weet je nog? Begin jaren 80? Elk Lelystads centrum werd in die tijd bevolkt door vrolijke panfluit-indianen. Ze stonden wekelijks te dansen en te spelen en te zingen... maar plots..plots waren ze verdwenen. Tegenwoordig worden we bij elke supermarktingang door goedlachse oosteuropeanen getrakteerd op vrolijke klanken. Ze zitten daar in weer en wind, altijd lachend, hopend op een euro. Toch overheerst een ander gevoel dan bij de indianen van de jaren 80. Wie zijn die mensen, wat gebeurt er met het geld? In wat voor omstandigheden leeft deze man? Waarom wordt hij elke avond met een dure auto opgehaald en door wie? BBC zond enkele weken terug een documentaire uit over de herkomst en leefomstandigheden van bedelaars in Londen. Wellicht aardig om hier eens in te duiken?
