14 januari 2012
Potverdikkie. Weer een Lelystads traantje wegpinken. Met een brok in de keel nemen we afscheid van ons plaatselijk koffiehuis De Flevopost. Het gezellige kantoor heeft de deuren gesloten. Het kantoor waar Henk en Ingrid naar binnen kunnen wandelen voor een advertentie of een primeur. Waar de plaatselijke koersbalvereniging verhaal komt halen omdat het redactionele stukje niet is geplaatst.
De Flevopost. Het hart van de Lelystadse journalistiek, het bindmiddel van de provinciehoofdstad. De krant met schaamteloze promotie voor vage bedrijven met vrolijke foto's van parketverkopers en makelaars in strakke pakken. De krant waar de gemeente Lelystad de plaatselijke propaganda in uitpoept. De krant met Kees Bakker als plaatselijk geweten. De krant waar digibeten, die niet weten wat Marktplaats is, nog steeds advertenties plaatsen. De krant waar de poes het liefst op piest en de hamsters hun holletje mee opvullen.
Er was ooit een tijd met twee Flevoposten. Er was ooit een tijd met NieuwsTV, een flitsend medium met kattebellen, duivenuitslagen en Klaas de weerbaas. Waar moeten we nu naartoe met onze verhalen? Waar kunnen we terecht met de postzegelberichten? snif...
