button

button 1

button 2

De Vakantie Bijbelclub

op .

bijbel_tent_lelystad
Deze tent was de afgelopen weken te vinden in diverse wijken in Lelystad. Het gaat om de vrolijkste tent van Lelystad. Hier worden liedjes gezongen als:


"David met zijn slinger.. hij was voor niemand bang!.. hij stampte met zijn voeten BOEM BOEM BOEM!


"De B.IJ.B.E.L. mijn trouwe metgezel, lees alles wat je maar weten wilt in de B.IJ.B.E.L!"


Ook wij werden ooit met deze teksten geconfronteerd. Deze vrolijke kinderlijke propaganda kregen we te horen tijdens de zogenaamde Kindercaravaan, een tot kinderkerk omgetoverde SRV- wagen die tijdens de vakanties van de jaren 80 door Lelystad toerde en het jonge Lelystadse grut bij God moest brengen.

Aangezien wij uit een degelijk hervormd nest komen wisten wij hoe de kerk er van binnen uitziet. Voor de jonge heidenen in de wijk was deze SRV- evangelisatiebus een bijzondere ervaring.

Wij herinneren ons vooral de Elly en Rikkert types die daar rondliepen en met hun gitaren. Ze wisten zelfs de niet kerkelijke jeugd met muziek en kleurpotloden de wagen in te lokken.

Het leek allemaal zo onschuldig tot de laatste dag. Toen moesten we in die bus een keuze maken. Wie inmiddels in God geloofde mocht blijven. Het andere grut mocht het voertuig verlaten en op straat gaan spelen. In ons kinderhoofdje spookte de gedachte dat ze allemaal waarschijnlijk in de hel zouden komen. Wij bleven dus maar zitten.

Soms wensten wij dat er een undercover opvoedkundige aan boord was geweest van deze bijbelclub. Die had Elly en Rikkert met gitaar en al de wijk uit gejaagd.

Reacties   

 
# Kitty 24-08-2007 15:32
Feitelijk is het van de zotte dat kinderen uberhaupt met religieuze nonsens worden lastiggevallen. Je vraagt een kind onder de 18 ook niet naar diens politieke voorkeur.

Toch ken ik het fenomeen uit mijn jeugd. Geboren RK (zelfs m'n heilig vormsel nog ontvangen) en op woensdagmiddag ging ik naar een bijbelclubje (wat niets met het RK geloof te maken had, maar slechts een leuk tijdverdrijf was). Daar kon je sparen voor pixi-boekjes die over bepaalde bijbelverhalen vertelden. Als je genoeg stickers had gespaard, kreeg je een heuse kinderbijbel. Maar zover heb ik het niet geschopt. In mijn herinnering was het echter allemaal vrij onschuldig; niet zoals Mijn Lelystad meldt dat je niet mocht blijven als je niet geloofde.

Kerk en bidden hoorden simpelweg bij het dagelijks leven in mijn jeugd en pas toen ik de leeftijd kreeg dat ik ging nadenken, leek e.e.a. mij behoorlijke humbug.

Gelukkig ben ik inmiddels een stuk wijzer en heb religie de deur gewezen.
Antwoorden
 
 
# RM 24-08-2007 22:12
Vind het altijd een beetje eng dit soort dingen, je gaat mensen toch ook niet vertellen waarom ze vooral niet moeten geloven?

Geloof in jezelf zeg ik dan altijd maar weer.
Antwoorden
 
 
# Telegrafin 27-08-2007 09:13
Elke vorm van geloof aanbieden op zo’n jonge leeftijd is gewoon een vorm van indoctrinatie. Kinderen moeten vooral kinderen blijven en niet worden opgezadeld met dingen die niet tastbaar, maar oh zo eng zijn. Geloof vooral, maar god mag weten waarin, maar als je het niet doet zal je branden in de hel.

Elke opvoedkundige, sterker nog, elke hondenbezitter, weet dat je met angst niet gedrag aanleert, maar juist afleert. Angst is de slechtste raadgever die er maar bestaat, maar latten we de allerkleinsten die nog niet kunnen nadenken over het leven vooral angst inboezemen, dan worden het vast goede kerkgangers.

Sinds ik een jaar of 12, misschien 13 was walg ik van het geloof, maar vooral van de manier waarop het mij is opgelegd.
Antwoorden
 
 
# Henk 28-08-2007 22:50
Ook ik heb in mijn jeugd ooit deze zomerbijbelclub bezocht. Het was best een leuk tijdverdrijf en ik ben er niet slechter van geworden. Ik ben het met de schrijver eens dat het fout is om kinderen op zo'n jonge leeftijd keuzes te laten maken over zaken waar ze nog helemaal niet volwassen over kunnen denken. Met andere woorden: Als het was gebleve bij het kleuren en zingen dan was het o.k. Kinderen bang maken met de hel is niet O.K.
Antwoorden
 
 
# willempie 29-08-2007 21:41
Tja, zo ging en gaat dat nog steeds. Tot mijn 18e naar de zondagschool, jeugddiensten, kerk, catechismus enz. Ik ben er nadien jaren vanaf geweest vanwege die "eenzijdige indoctrinatie". Toch ben ik er na wat omzwervingen weer op teruggekomen, maar dan wel op mijn manier. Mijn broers en zusters niet. Zo maakt iedereen zijn of haar keuze. Dat mag, als we dat maar van elkaar blijven respecteren.
Zo heb ik 1,5 jaar op mijn buik door de hei gekropen toen ik in dienst zat. Veel dienstmaten zeiden de rest van hun leven nooit meer de hei op te gaan. Ik geniet nu van die zelfde hei.
Antwoorden
 
 
# Carla 02-09-2007 13:59
Mijn kinderen bezochten ook deze kindercaravaan - zij vonden het er altijd leuk en gezellig en ja, zij kennen de liedjes die zij daar zongen nog uit hun hoofd en de redactie van "mijn Lelystad" dus blijkbaar ook.
Ik kan me niet voorstellen dat er werd gesproken over "de hel", dat doe je toch niet tegen jonge kinderen, zeker niet als je gelooft en MIJN kinderen kwamen nooit angstig weer thuis zij gingen graag de volgende keer weer, dus: het was erg onschuldig en gewoon een leuke kindermiddag. Natuurlijk zijn er ook bij gelovigen "fanatiekelinge n" die het geloof niet op een goede manier brengen, maar dat soort mensen heb je in alle geledingen van de samenleving, bijv. ook bij politieke partijen en bij andere godsdiensten.
Mijn kinderen zijn geen echte kerkbezoekers, maar geloven nog steeds en volgens mij hebben ze daar in die caravan toch iets goeds meegekregen voor hun hele leven.
Antwoorden
 
 
# EV 14-09-2009 12:04
Ik begrijp veel reacties die hier staan niet zo goed. Kinderen vertellen over God zou indoctrinatie zijn. Maar dan' indoctrineren' we onze kinderen met van alles en nog wat. Dan zouden we ook niet al op jonge leeftijd moeten beginnen over normen en waarden, over goed omgaan met de ander, of goed omgaan met geld etc. Daar zijn ze dan ook nog te jong voor? Maar dat vinden we niet, omdat we het belangrijk vinden dat ze dat jong meekrijgen. Want jong geleerd is oud gedaan. En dat is nou precies de bedoeling van geloof delen. Het is iets delen waarvan je zelf ervaren hebt dat het goed is, dat het je leven verreikt. En dat wil je kinderen graag meegeven, nu ze daar nog open voor staan. En je vertelt niet alleen maar over hel en verdoemenis, maar dat ze naar God mogen gaan als ze b.v verdrietig zijn. En dat Jezus van ze houdt. Daar kan een kind veel aan hebben. Ik ben blij dat ik dat als kind heb gehoord.
Antwoorden
 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen