13 juli 2008

Af en toe hou je jezelf in het leven vast aan wat je kent. Wanneer je niet beter weet kun je rustig op dezelfde voet verder gaan want  je weet immers niet dat er elders groener gras bestaat.

Wij zijn blij dat wij, welliswaar noodgedwongen, vreemd zijn gegaan. We voelen ons wel schuldig maar, het is net als in een relatie, je moet af en toe wat vers hout op het vuur gooien.

In dit geval gaat het om iets simpels als Spareribs... jawel u leest het goed, van dat restvlees dat met een goede marinade best nog wel te eten is.

Al sinds onze pubertijd bestellen wij zo nu en dan spareribs van De Premiere in de Jol. Wij kwamen er al toen het een afhaaltent was met een versleten bank in de hoek, waar je moest wachten op je bestelling.  

Wij hebben wat afgesmikkeld in die tijd en er zijn hele families in Lelystad groot gebracht met een sweet- of hotribbestelling.

De Premiere is nog steeds een bloeiende zaak. Er gaat geen dag voorbij of de tent zit vol kluivers. Bij binnenkomst rechts, staat sinds jaar en dag een piano met daarboven foto's van gelukkige tijden zoals de wintersport en uiteraard vergeelde artikelen over de opening. Op de vloer ligt al jaren een bruin tapijt (handig voor de vlekken), en op de bar staat al jaren dezelfde mega wijnfles.

Het personeel is vriendelijk, al hebben wij wel het idee dat de eigenares (met donker krullend haar) na al die jaren genoeg heeft van spareribs. Starend steekt ze een sigaretje op met een blik van "Ik wil weer eens op wintersport" (Deze observatie is van voor het rookverbod).

Ook de spareribs zijn nog steeds hetzelfde, en 'gelijk' hebben ze want een succesvol recept moet je niet veranderen en.... echte concurrentie is er niet.

Voor de echte concurrentie moet je waarschijnlijk naar Almere. Maar dat is niet de plaats waar wij hebben ontdekt dat er aan de spareribs van de Premiere eigenlijk nog best wel wat te verbeteren valt.

Het was op Terschelling dat wij tijdens een uitwaaiweekend vreemd gingen en kennis maakte met de echte smaak van spareribs. Het vlees viel praktisch van het bot en wij kwamen tot de ontdekking dat een goede marinade het geheim is van goede ribs.

In tegenstelling tot de sweetribs van de premiere hadden de ribs van Brasserie Brandaris, want daar hebben wij het in dit geval over, echte smaak. De kok vertelde ons dat de ribs minimaal twee dagen staan de marineren. Het geheim van het zachte vlees wilde hij ons niet vertellen.

De Premiere blijft nog wel even bestaan. Wij mensen zijn gewoontedieren. Tot de dag dat er elders in Lelystad een concurrent opstaat met een betere marinade en superzacht vlees.

Hierbij dan ook een goed bedoelde oproep om eens te kijken naar het recept en de bereiding want wij willen de Premiere helemaal niet kwijt. Dit kluifrestaurant hoort bij Lelystad, inclusief bruin tapijt en vergeelde foto's.